depremin çocukları' na
gün geçer
zaman yığar tortusunu
açılır kapı toprağın evrenine
içinde dünyanın özlemi.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




hüzün ve elem yüklü bir şiir, yüreğinize sağlık. saygı ve selamlarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta