Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tamam ya! kararımı verdim,
taşınıyorum hemen.
Kalbin sesine uyunca insan Fizana bile gider sanırım.
Güzel, değişik ve dinlkendirici anlatımınızı kutluyorum.
Selamlar ve saygılar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta