HERGELE
Gidene vefa yok unuttu dünü
Gelene bir selam çaktı hergele
Oturduğu koltuk kesmedi onu
Gözünü yükseğe dikti hergele
Dudaktaki beste miydi güfte mi
Sazlar sustu sözün kaldı içimde
Bakışların gerçek miydi sahte mi
Muammalı gözün kaldı içimde
Hazan vurdu bağım bahçem çöl gibi
İBRET
Bir türlü kendinle barışamadın
Kirpiğin ıslanır kaşa kızarsın
Hayatın sırrına erişemedin
Sanki bağlamışlar çelik tel ile
Terketmek bilmedi içimdeki sen
Nihayet pes etti Azrail bile
Bir türlü ölmedi içimdeki sen
İMTİHAN
Sakın tamah etme dünya malına
En büyük zenginlik huzur değil mi?
Mevla ömür vermiş her bir kuluna
İŞİMİZ OLMAZ
Birkaç gönül dostu yeterli bize
Cüzdanla keseyle işimiz olmaz
Kibiri sokmadık mahallemize
İSTEMEM
Uykusuz gözlere yastık ne gerek
Dizlerinden başka, mekân istemem
Cananı görünce çarpar bu yürek
KAÇINCI ŞİİR
Bu sana yazdığım kaçıncı şiir
Elli mi? Altmış mı? bilemiyorum
Gönlümde bulutsun gözümde yağmur
Elimde bir fincan, karşımda sevdam
Yüzünü seyrettim, kahve bahane
O nasıl bir bakış, o nasıl endam
Pozunu seyrettim, kahve bahane
KALEM ANLATSIN
Derdimi kimseye anlatamadım
Bıraktım kâğıtla kalem anlatsın
Sesimi duyurup dinletemedim
Heceler konuşsun kelam anlatsın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!