Suya susamış toprak gibi çatlamış dudaklarım
Damla damla kan geliyor yüreğimden
Sensizlik bir uçurum gibi yükseliyor her gece
Ne atabiliyorum nede koparabiliyorum bedenimden
Bir huzur buluyor bu beden, seninle tarifi imkansız
Dokunamıyorum,saramıyorum vede kokluyamıyorum
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta