sebep aranmaz gidişlere neden aranır sadece kim suçlu diye düşünürsün acaba benmi hatalıydım dersin hep düşünür anlamaya çalışırsın ama bir türlü cevap bulamazsın takılı kaldıgın tek cümledir neden dersin neden gitti ben onu severken o neden beni yalnızlığa.. üzülmeye mahkum etti oturursun bir köşeye susar düşünceler içerisinde seyredersin güneşin doğuşunu dudakların bir kaç kelime dökülür sadece EGER BUGUNUM DE ONSUZ GECECEKSE BU GÜNEŞİ HİÇ GÖRMEYİM BU HAVAYI ONSUZ HİÇ SOLUMAYIM DERSİN ve için küçükte olsa bir ışık belirir akşamı görmek için
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta