Sensizlik Şiiri - Emre Işık Erener

Bir fırtına vurdu gönlümün enginlerine,
Bitmeyen gecelerde gözlerimde bir buğu,
Oysa bir gülüş yeterdi donuk gözlerime,
Şu kanayan yüreğimde zemheri soğuğu.

Bir akıştı, bir nakıştı gecenin ayazı,
Gökyüzü ve ben, kayboldum derinliklerinde,
Bir bakıştı, o ay gibi teninin beyazı,
Ulu çınar gibi, senin serinliklerinde.

Hangi çöldeyim, Sahra mı yoksa sensizlik mi?
Bilmiyorum neden? Belki de susadım sana,
Yalvarıyorum artık, bitir sensizliğimi,
Bir yudum su ver, gönlümün dar ırmaklarına.