Bu sabah bir korku uyandırdı beni
Nefes nefese kalktım yatağımdan
Neyin ne olduğunu anlayana kadar
Zaptedemedim kalp atışlarımı
Rüyamda benden alıp gitmiştin kendini
Çaresizliğimi yaşadım,yalnızlığımı
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Ayaklarımda sanki prangalar vardı
Görüyordum seni o kadar yakındınki bana
Ama gelemiyordum yanına
Koşmak istedim,koşamadım.Kalakaldım öylece
Rüyalarda bu durum sık sık yaşanır. Aslında gerçek hayatta da böyledir. Sen koşarsın, ayakların prangalar takılmış gibi geri çeker seni.
Tebrikler ve selamlar.
Sensizlik zulümdür, zulmettir gülüm.
Sensizlik sessizliktir, sessizlik ölüm
Kutluyorum şair ,diline sağlık. Selamlar kaleli
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta