Sensizliğin Teninde Şiiri - Meftun Hasret

Gözlerim seni arıyor, gölgen düşerken duvarıma,
Ve her adımın izleri kalbimde
Sesin uzak bir melodinin tınısı gibi,
Ama ben her notada seni arıyorum

Ellerim boşluğa uzanıyor, senin sıcaklığını ararken,
Parmaklarımın ucundan kayıp gidiyor anılar.
Rüzgar bile senin kokunu getirmiyor bana
Ben hâlâ senin adını sayıklıyorum

Geceler rüyalarımı örerken sessizlikle,
Senin gülüşün bir yıldız gibi parlıyor.
Kalbim her nefeste seninle dolarken,
Aynı anda yalnızlığa batıyor içimde.

Sana hasretim, bir gölge gibi sürükleniyor ruhumda,
Ve ben seni görmeden soluyorum zamanı.
Seni her düşlediğim de bir çiçek açıyor içimde,
Ama senin varlığın olmadan soluyor

Adın dudaklarımda sessiz bir dua,
Ve her an seni çağıran sessiz bir çığlık.
Gözlerim kapalı seni arıyorum
Ama hayallerim de bile bulamıyorum

Kalbim her ritminde sen diye atıyor
Ama bedenim hâlâ yalnız
Adım adım izini sürüyorum hayallerimde,
Ve her adımda biraz daha sana yaklaşıyorum.

Gel, yitirdiğim nefeslere dokun,
Ve sessizliğimi kır, yalnızlığımı dağıt.
Sensizliğin ortasında seninle tamamlanayım,
Ve özleminle birleşip bir bütün olalım.