Sensizliğin Tam Ortası Şiiri - Cihan Taş

Çoktan sustu ağustos böcekleri,
İklim yalnızlığa döndü.
Kelebekler göçüp gitti.
Ve geceler uzadı yine.

Her adımda sen,
Her köşe başında yokluğun.
Anlamı yok şimdi hiçbir sevgilinin.
Anlamı olmayan düşlerim gibi.

Büyüttü mü sevdalar seni küçüğüm.
Taştın mı yatağına sığmayan bir sel gibi.
Koparıp savururken bir kenara beni zaman,
Tüm yolların hep üzerimden mi geçti.

Başıma çöktü bir kara duman,
Ne çabuk büyüttü seni zaman.
Çoktan yıkılmış bu dünya,
Kıyamet kopsa ne fayda.

Düşünsel bir döngünün hep aynı girdabı.
Zaman hep sol yanımdan akıp geçti.
Ve bana kalan keşmekeşlik içinde,
O küçük çocuk hep gülümserdi.

Sensizliğin tam ortası yine.
Günlerdir dinmedi yağmur,
Bu gece ne kadar da suspus.
Ve gökyüzü yıldız dolu.

19.09.2010
O3:45