Gece yarısı saat yalnız ’ı karanlık geçiyor.
Dışarıda kimseler yok hepsi susmuş yatıyor.
Tahta kalemime sarılıp üzerine oturduğum;
Eski kırık sandalyeden beyaz sayfalara.
Yazıyorum yazdıklarımı beğenmeyip.
Siliyorum taburemden gelen gıcır gıcır.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




SEVGİLİ ARKADAŞLAR ŞİİRİM HAKKINDA GÖRÜŞLERİNİZİ E MAİL ADRESİME YAZARMISINIZ SAYGILAR.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta