Doğanın yeşiline baktığımda,
Gözlerin gelir aklıma.
Berrak günün tılsımı,
Yüzünü anımsatır.
Düşen gölgelerin koynuna sığınırım,
Sen diye…
“Günaydın aşkım” derim,
Sensiz, seni anımsatan güne.
Öpücüklere boğarım martıları,
Sana getirsin diye…
Nergis kokusuyla sarhoş olur,
Gecenin buluşması.
Mutlulukla hüzün sevişir,
Kara geceye inat.
Hayalinin elle tutulur yakınlığı gelir,
Belirir birden.
Elimi uzatsam,
Sana değiverecek sanki.
Oysa kapalıdır gözlerim,
Karşımda yine de sen baki.
Asuman AKIN- 01.35
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta