Sensiz Bin Parçayım

Nihal'in gözlerinde karanlık bir orman,
Her bakışı bir derin yolculuk.
Biliyor muydun, teninle konuşur rüzgâr,
Sessizliğimizde çınlar gizli bir raks.

Sana dokunmak, bir dua okumak gibi,
Avuçlarımda ter, alnımda nur.
Aşkın sesi, nefessiz bir ilahî,
Çıplak bir gül ki, dalında titrer dur.

Seninle yalnızlık, bir şehre yağmur,
Damlalar camda iz bırakır gibi.
Vücudum bir harf, sen onun mânâsı,
Ruhum çöllerinde serabın akışı.

Her öpüş bir âyet, her temas bir secde,
Kalbim mihrabında yankılanan ismin.
Nefeslerimizle doldu kubbeler,
Bu kutsal yalnızlık, bu ilahî zevk.

Ey Nihal, tenimde gezen hayalet,
Gölgen bile yakarken beni korla.
Aşk ateşinde yandı bu âlem,
Seninle bir, sensiz bin parça.