sensiz ben, anahtarı kaybolmuş kapı gibiyim.
ne ben açabiliyorum kendimi ne de başkası
önüme gelip tokmağımı tıklayanlar oluyor belki,
ama ne dışarıdan açılıyorum ne de içeriden.
sensiz ben, bebeksiz evdeki beşik gibiyim.
köşeye atılmış, amaçsız, ıvır zıvırla dolu.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta