bir yaprak gibiyim sensiz
kendinden geçmiş yön duyuları körelmiş
sadece rüzgar tarafından sessizce sürüklenen
bir ağaç gibiyim sensiz
sensizlikle besleniyor köklerim
anılarımızla dolu her bir yaprağım
kör bir göz gibiyim sensiz!
ordasın biliyorum
ve orda olacaksın hep
gidiyorsun duyuyorum
bir çığlık gibi yankılanıyor zihnimde
ama ne gül seman var gözümün önünde
nede büyük acı var sensizliğin önünde
Kayıt Tarihi : 14.05.2026 19:48:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!