Bu gece gökyüzünde kendimi görüyorum sessiz ve sakin.
Savaş sonrası yıkık bir ülke çocuğu gibiyim,
bütün umutlarımı kaybetmiş ölümü bekliyorum.
Gecenin kör karanlığında rüzgârın tenimde bıraktığı tatlı serinlikle kendimden geçiyorum.
Ölüme bir adım daha yaklaştım sanırım.
Tenimin sıcaklığı, ölümün soğukluğunu yeniyor bu aralar.
Beni hiç bir zaman bırakmayan yalnızlığım ise ;seninle son bir gece yatma ihtimalini ve
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta