Sensiz dünyanın neşvesi kalmadı
Adamlıkdan ıraklara meydan kaldı
Yokluğunun hasreti bizleri yaktı
Dalında gonca güldün, dalına kar yağdı.
Zindanları eyleyip gül bahçesi
Rahmete garkoldu ülkü erleri
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta