Seninle dertleşince seni ben sandım
Meğer gerçekte senle ben birmişiz
Ben kendimi bilene kadar seni tanımamış
Bilmemiş görmemişim hep ben ben deyip
Durmuşum seni görenden bilenden sonra
Bütün varlık yok oldu bir sen kaldın senden
Başka bir şey göremez oldum Daima var olan
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta