Sensin Gözümüz Şiiri - Kasım Kobakçı

Yüce dağ başını, duman bürüdü,
Tellerde inliyor, dertli sazımız.
Bir türkü, bin türlü efkar yürüdü,
Sivas ellerinde, kaldı izimiz.
*
Bakışın andırır, kara geceyi,
Aşmışım uğruna, bunca niceyi,
Gönlüm ezberledi, her bir heceyi,
Bozkırın düzünde, yandı özümüz.
*
Bilmem ki vuslatın, hangi demdedir,
Belki bahar günü, belki güzdedir,
Şu garip başımız, şimdi dizdedir,
Yaban ellerdedir, bizim sözümüz.
*
Gözlerim takılır, ıssız yollara,
Benzedim göç eden, garip kullara,
Hasretin yükledim, esen yellere,
Gurbet ocağında, söndü közümüz.
*
Bakınca ovaya, hayalin durur,
Sanki Çukurova, güneş kavurur,
Bir anda, Erzurum ayazı vurur,
Mevsimler şaşırdı, soldu yüzümüz.
*
Uçan turnalarla, selam yolladım,
Geçtiğin yerleri, tek tek kolladım,
Sevda hırkasını, giyip şalladım,
Yokuşa sarıldı artık, düzümüz.
*
Sanki yanımdasın, nefes kadar az,
Bitmiyor bu figan, dinmiyor avaz,
İster bahar olsun, ister kara yaz,
Ezelden ebede, sensin gözümüz.