Dumanlı dağlar gibi yastayım.
Güneşi görmeyen karanlıktayım.
Yıldızsız sanki bir dünyadayım.
Sensiz işte ben hep perişanım.
Gel Ey! Efendim doğ benim içime.
Bitsin sana olan bu büyük özlem de.
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta