Şenol Alçınkaya Şiirleri - Şair Şenol Al ...

Bir yaz günü sevdim seni,
Güneş tepede, hava sıcak,
Toprak yağmura hasret, ben sana.
Rüzgâr esti, yapraklar oynadı,
Kuşlar cıvıldadı, dünya uyandı,

İçimdeki fırtınasın,
estikçe ruhumu yaralayan.
Azgın denizlerde,
bozguna uğramış gemi enkazıyım,
dağıldıkça dağılan,

Mutsuzluğun Gölgesinde

Yaşadığı olaylar nedeniyle uzun süre mutluluğu unutan insan, bir süre sonra mutlu olmaktan korkar hale geliyor. Mutluluğa giden yolda onu çekemeyen ve mutsuzluğuyla kendi iç dünyalarında mutlu olanların var olduğunu düşünen kişi, kendini dış dünyaya kapatıyor. Bu da kişiyi mutsuzluğa ve bunun sonucu olarak yalnızlığa sürüklüyor.

Günün Sözü :

Çevremdeki insanlar para biriktirdi bense insan..Onlar zengin oldu ben sağlığımdan..


Şenol Alçınkaya

İnsan, dünyanın kurdudur.
Yer yer doymaz.

Şenol Alçınkaya

Ağaçları seversiniz, size meyvesini verir, gölgesine sığınırsiniz huzur verir.
Çiçekleri seversiniz, size kokusunu ve muhteşem güzelliğini verir.
Hayvanları seversiniz, size sadakati ve sevgiyi öğretir.
insanları seversiniz, size vefasızlığı ve iki yüzlülüğü gösterir.

İnsanlar


Tozlu bir gezegende,
Bir damla suyun içinde,
Yaratıcının mucizesi,

Hayat, beklemeye gelmeyecek kadar kısa ve değerlidir.
Arkana bakma, yolda kalırsın.
Önüne bakarsan yol alırsın...!

Şenol Alçınkaya

Hepimiz insanız aslında, yok birbirimizden farkımız.
Kimimiz güler, kimimiz ağlarız.
Sonuç olarak son durağımız kara toprağımız.
İşte bundan sonra farklılıklar başlar.
Şansını kullanan Hak yoluna nur olur,

Küstü çiçek misali soldu günler karardı yaşam kısaldı
Umut ettikleri el vermez yüreğinde kileri bilmez oldu
Paramparça dağılan duyguları yayıldı bedenine
El oynamaz, göz görmez, kulak duymaz ve düşünemez oldu
Resimlere baktı geçmişi hatırladı ruhu daraldı
Karabasan sardı rüyalarını uyku tutmaz oldu