Şenol Alçınkaya Şiirleri - Şair Şenol Al ...

aşk için savaşmayı göze alan önce sevgisinden emin olmalı,sonra acının gerçek yüzüyle karşılaşınca pes etmemeli,hayat yolunda yaşanan her acı ileriye dönük tecrübe gibi görülmeli ve bundan ders alınmalıdır.

Dürüstlük insan oğlu için onurla koruyacağı kötülüklere açık kandırılmaya en yatkın değerdir.
Her insanın harcı olmadığı gibi kişilikle alakalıdır
Dürüst insan hayata umutla bakar,emek harcar,doğal yaşar ve paylaşır.

Hasrettir derdim benim içten içe yanan dışa vurmayan
Hasrettir Göz yaşlarımdan ince ince damlayan
Göz pınarlarımı kurutan yüreğimi dağlayan
Sıladaki varlıklarımı hatırlatan
Hasrettir ruhumu terbiye eden
Umutla dönmelerini bekleyen

sabah hafif bir yağmur vardı
Sonra seni gördüm Yağmur Damlalarıyla dans ederken
Güzel bir İstanbul un ılık sabahında
Güneş tin içimi ısıtan sabaha başlayan ilk umudum dun
yağmur tanesiydin bir İstanbul sokağına düşen.
şimdi bak sende gidiyorsun kalbimi almadan ve beni anlamadan

Aşkı sordular bana sustum. Düşündüm, daldım derinlere
Sonra sen geldin aklıma. Gözümden yaşlar, yüreğimde ki sızın kanamaya başladı
Vedalaşma dan gidişin canlandı gözüm de.
Olduğum yerde kaldım. Adımlarım gitmez, yüreğim susmaz oldu.
Anladım ki ben seni unuttum diye, aslında yüreğime gömmüşüm.
İnsanın sevdiği gidince izi kalırmış geride.

Her insanın bir dünyası o dünyasında belirli kalıpları vardır. önemli olan o kalıplar içinde kalmak değil
Yaşadığı dünyaya ayak uydurmak için önce kendine saygı duymalı sonra paylaşımcı olmalı.

Aşk yüreğe düşmüş ateşin kor halidir.soğusuda sönmez sönsede unutmaz

Güç insanın aynasıdır.güç artıkça aynanın kırılması kaçınılmazdır.


Makam ve mevki sahibi olup yükseldikçe hırsa kapılan gücün cazibesine dayanamayan güç sahibi açıklarını kapatacağım diye alt tabakaya yaptığı eziyetten belli olmuyor mu güç artıkça kendini ulaşılmaz sanan zamanı geldiğinde kendine karşı kullanıcılığına bilmelidir..

Analık zordur hep vermek gerekir
Verdiği en güzel hediye ise sevgisidir

Sivas tan Güneş doğar gün be gün dışımızı yakar
Bulut kapatır güneşi gölge yapar
Madımakta canlarım yanmış yüreğim yanar
Yanan yüreğimin acısını ne bulutun gölgesi
Nede insanoğlunun tesellisi söndürür
Olmayan adalet geldiğinde yüreğimin yangını söner