Şenlikli Ufuklar Şiiri - Kasım Kobakçı

Şenlikli ufuklardan, doğdu sabahlar,
Kuşların nağmesiyle, doldu bucaklar,
Sımsıcak gülüşlerle, açtı kucaklar,
Esen rüzgârlar, bize müthiş serinlik.
*
Yemyeşil yamaçlarda, otlar süslendi,
En tatlı nağmelerle, gökler seslendi,
Gülümseyen yüzler, sevgiyle beslendi,
Şu ruhumu, okşadı eşsiz derinlik.
*
En parlak yıldızlarla, doldu geceler,
Yıldızlı akşamlarda, bitti heceler,
Mutluluk hisleriyle, coştu yüceler,
Şu gönlümde, başladı tatlı eğlence.
*
Hiç kırılmaz, umutlar yeşerdi canda,
Hep dokundu şefkatle, dostlar bu anda,
En huzurlu rüyalar, bitti mekânda,
Bu eşsiz muhabbetler, büyüdü kalpte.
*
En büyük bayramlarla, taştı sokaklar,
Lezzetli tatlılarla, doldu tabaklar,
Gülücükler dağıttı, bütün dudaklar,
Şen şarkılar söylendi, büyük meydanda.
*
Coşku dolu ezgiler, dağları aştı,
Dostların, bitmeyen sohbetleri taştı,
Gülümseyen yüzler, aydınlanıp şaştı,
Bütün bedenimi, heyecanlar sardı.
*
Parlayan güneşle, uyandı bu alem,
Bilgelerin ellerinde, coştu kalem,
Bitti insanlarda, büyüyen o elem,
Muazzam hayatta, başladı bu şölen.
*
Samimi dostluklar, kök saldı pek derin,
Esen rüzgârlarla, canlandı tüm zemin,
Aydınlık hedefler için, çıktı yemin,
Sert fırtına sonunda, doğdu sükûnet.
*
Bu mutluluk şarkısı, kalbe doluyor,
Tüm eski hüzünlerin, rengi soluyor,
Bu ferahlık rüzgârı, yollar buluyor,
Bu sonsuz incelikler, asla bitmesin.