Şenlik Şiiri - Kasım Kobakçı

Şenlik kuruldu, ışık saçarak,
Hayal perdesi, neşe katarak,
Komşusu köyden, şimdi seslendi.
*
Işık yanınca, izleyen bakar,
Dostu gelince, neşeler akar,
Neşeli sesler, mekana doldu.
*
Oyun yiter, can suyu katmadan,
Usta terini, içe atmadan,
Perdede gülen, o adam gitti.
*
İki adam var, önünde sağ sol,
Gülmek istersen, gel eğlence bol,
Arkada yanan ateş, eser yel.
*
Muhabbet bitmez, soğumasın aş,
Herkes barışsın, eğilmesin baş,
Anlatılsın dert, çözülsün düğüm.
*
Gece boyunca, uyuma sen bak,
Eski günler, saf su gibi hep ak,
Küslük uzarsa, kaybolur zaman.