Kalbimdeki mehtap sensin, güneşe yakın
Hep kıyısında yaşadım kavuşmanın
Ay gömülmüş karanlığa görünmüyor yüzü aşkın
Belliki çıkmamışsın pencereye uykun bozulmasın
Rüyanda gör, öyle fısıldaki adımı
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta