Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
En acı gerçeğin kaçınılmaz sonucunu öykülemci bir üslupla şiirselleşmiş biçimiyle bizlerde de acı ve hüzün hissettirerek duygulandıran güzel çalışma, rahmet dilemekten başka çarenin olmadığı son durum, selam ve duayla...
Tebrikler çok içten bir şiir.Duygulanmamak elde değil.Yüreğinize sağlık.
Ablacım bu şiiri okuyunca her seferinde yüreğim cız etmekte. Çok güzel başarılarının devamını dilerim (Ayşe Hocam benm :)
'Anne başa taç imiş, Her derde ilaç imiş, Bir evlat pir olsa da anneye muhtaç imiş.' şiiriniz boğazıma düğümlendi.
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta