Gecenin karanlığı çöktüğünde yüreğime
Bir martının çığlığı değil, beynimi kemiren
Dizlerim diremeyipte düştüğümde yerime,
İşte insafsız, o benim yokluğunda deliren.
Bak şimdi ellerim bomboş, kafamsa sarhoş
Belki de gülüyorsun, mühim değil gözyaşlarım
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta