Ayın ışığı değmiş yüzünle bu akşam yürüyeceğim.
Edremit’te, sahil yolunda çırpınan dalgaların kıyısında.
Senin adına konuşan dalgaların bozduğu sessizlikte.
Uzun uzun yürüyeceğim senle kalabalıksız ve yalnız.
Yıllar önce izlediğim siyah beyaz filmlere özenmişçesine.
Hasretle ellerin kalır uçuşan kalbimin yanında, koynumda.
Vakit karanlıkların az ötesinde toparlan gitmeliyiz biz.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta