Seninle her zaman aynı yerde, aynı noktada
Gözlerimiz mıknatıslanır, ellerimiz kilitlenir.
Anlat dersin, anlatamam, yağmur yüklü bulutum
Lâkin yağamam susuzluktan kavrulan toprağa
Bir sevda türküsü koyar gidersin
Alev kanatlarla yanan dudağa…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta