Hiç olmadık bir anda karşılaşırız belki seninle...
Belki bir şiir'de rastlaşırız..
Ya da bir şair'in dinlemeye korktuğu şarkının sözlerin de..
Kim bilir, belki bir filmin en acıklı sahnesinde dökeriz gözyaşlarımızı..
Beraber izleyemesekte..
Belki aynı otobüste yolculuğa çıkarız, birbirimizden habersiz...
Sen cam kenarında,
ben canının kenarında bitiririz yolu..
Bilmiyoruz;
Belki de aynı türkülere kulak verdik..
aynı kaldırımlara bastık..
aynı saatlerde ıslandık yağmurda..
Belki aynı sokak lambasının altından geçtik...?
Bilmiyoruz...
Belki de hep aynı acılara ağlamışızdır seninle..
Kim bilir, belki aynı sokak kedisinin başını okşadık..
Aynı köpekten korktuk,
aynı kuşun kanatlarına takıldı gözlerimiz..
Belki hep aynı masal'ın sonunu sevdik..
Aynı saatlerde uyuduk,
Aynı saatlerde uyandık.
Belki birbirimizi farklı yerler de ama,
hep aynı anlarda bekledik...
Sen Galata'da,
Ben Kadıköy rıhtım' da
Bekledikde birbirimizi,
Hiç gelmedik..
Kimbilir kaç kere ayrı evlerde birbirimize sarılarak uyuduk..
Üzgünüm.. üzgünüm işte..
Ben hep seninleydim..
Ama hiç yan yana yazılmadık seninle..
Kayıt Tarihi : 30.05.2026 00:10:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!