Ben seninle nefes alabiliyordum.
Farkındalıklarım büyüyordu.
Çoşkun su gibi
Her yazışta çağlıyordum.
Seninle içim dışım bütün oluyordu.
Ellerim yazmaya gücü seninle buluyordu.
Seninle tüm zamanlarım geçip gidiyordu.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta