başbaşa kaldığım sırasızlığımda çisentisi hayal meyal
kar çiler havada keskin duman kokusu hayırsızlığın
dileklerim yüzüme çarpan sadeliğine kahverengi günler
en büyük demagojidir ölüm kendini bilmeyene esinlenmemiş
asık suratlı akşam kadınları biraz ucuz parfüm çok çok
güdüsel boşalmalar
en uyumlu sıradışılıktır sevmek gürültüsüz
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta