Hüznün kentinde ben hep yalnızdım,
Çünkü sen bana hüznü yakıştırırdın,
Hüznüme gelen olsa,
Yalnızlığımdan şikayetler ederdi,
Bense sana hep bir krallık vadederdim gözlerimde,
Asla yıkılmayın bir tahtın vardı...
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Hüznüme martılar bile ağlamıyor çok etkileyici bir söz olmuş.. Severek okudum..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta