Mutluluk nerede hiç bilemezsin,
Ya yabancı bir adreste görünür sana,
Ya da menekşeler serpilmiş mor ovalarda,
O bilmediğin sokaklarda arayıp dursan,
Ve hatta mor menekşeleri ezmeye kıysan,
Her iki halde de kavuşamazsın...
Herşeyi kadere bırakma demem,işte bu yüzden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta