Nerede ses işitmeye duvarlar,
Gözler gibi odalar dolar sesliliğine...
Toprak kokmaya yorgun düşüyor,
Seslerin birbirine karıştığı bu dünyada...
Şehrin ışıklarını soldururken sarılığın,
Taze, küçük ve sımsıcak sesler yayılır...
Yalnızlık ne acı bir duygu bunca güzel duygu varken,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta