Senin adınla başlayan her cümle yarım kalıyor
çünkü devamını getirecek kelime yok bende.
Gözlerin bir an bakınca içimde bahar açıyor
ama sen gidince o bahar birden kışa dönüyor.
Seninle aynı gökyüzüne bakmak bile yetmiyor artık
çünkü yıldızlar senin gözlerin kadar parlak değil.
Ellerim boş, yüreğim dolu seninle
ama dolu olması yetmiyor, senin elin lazım.
Bazen düşünüyorum: ya hiç tanışmasaydık?
O zaman bu kadar acı çekmezdim belki.
Ama sonra anlıyorum ki acı da güzel
çünkü acının içinde bile sen varsın.
Sen bir şarkısın, ben dinleyen
bitmiyor nakarat, tekrar tekrar çalıyor içimde.
Sesin uzaklaştıkça daha yüksek çıkıyor
ve ben hâlâ aynı nakaratta takılı kalıyorum.
Bir gün gelirsen eğer,
sadece şunu söyleyeceğim:
“Senin adınla başlayan her cümle artık tamamlanıyor
çünkü sen geldin, gerisi zaten hikâye.”
Kayıt Tarihi : 8.2.2026 23:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!