Üzülme,istedigindir senin bu yorucu hayat.
O Sızlayarak ve sızlanarak akan göz yaşın hak ettigindir senin
Kuru şimdi günden güne tükenerek ilgisiz bitki gibi.
Ey zavallı mahlukat solu veriyorsun doğan güneşin ardı sıra.
Yok ettigin dir senin O AŞK!
Fark etmedigim dir o fütürsuz kalp.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta