Yalnızdım,
Oturmuş, içimdeki boşluğa bakıyorum.
Hafiften bir rüzgar esiyor
Tenime dokunmadan geçiyor etrafımdan
Acelesi varmış gibiydi, yerdeki yaprakların
Savruluyorlardı kararsızca.
Boğuluyorum
Sensizlik kokan, duvarlarla çevrili dört bir yanım
Aşık olup sevmeyecektim belki de seni
Şimdi nasıl başa çıkacağım kendimle
Kapı aralığında ışık
Gök yüzünde yıldızım ol
Ol ki yönümü bulayım
Nefes alayım.
Yürüdüğüm sokaklar taşlarla döşeli
İçimdeki aşksa, yarım kalmış vedalarla sarılı
Hayat sensiz de olsa
Hayalinle yaşamaya yeniden başlayacağım
Ömrümün yaşanacaklar listesine tek seni yazacağım.
HAN 02.07.2026/14.01
Şakir Yetişen
Kayıt Tarihi : 19.08.2026 15:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!