Seni Soruyor Şiiri - Kasım Kobakçı

Sana dair sesler, hepten kesildi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
Sen yoksun, ortam loş ve de kirlendi,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Görev verilse, hemen girişmezdin,
Çok düşünürdün, bizi sallamazdın,
Güneş doğsa da, yataktan çıkmazdın,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Üsküdar'daki kıza, gönül verdin,
Ablandan motosikleti istedin,
Tembellik ettin, bu yüzden ayrıldın,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Çiçek ol, otlar arasında dolan,
Erlik için, Kars'a düştü o yolun,
Ve salondaki halıyı mahvettin,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Gözün açılır, çatılır hep alnın,
Askere gittin, on dokuzundaydın,
Ya başın ağrıyordu, ya da karnın,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Nöbet tutmak, ayaklara eziyet,
Biz iyiyiz, senin son durumun net,
O iç sesin mi, arıyor bir medet,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Sonbahar gelince, bağlar toplanır,
Silahın var mı, sırtında yük ağır,
Hiç çekinmedin, apaçık derbeder,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Sözcükleri döküp kurdum dizeler,
Kadir makineye, aleti ekler,
Sen gideli dayın artık bağ bekler,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.
*
Cevdet Dayı'n da yıpranmış bir hançer,
Top oynama, ayağın zedelenir,
Aşçı da hipodromdan at edinir,
Yüreğim hep, seni soruyor canım.