Seni Sevmek Bir Memleket Gibi

desem ki sana
rüzgarın omzuna yaslanmış bir akşamda
deniz kokusu gibi geldin aklıma.

desem ki
bu şehir gürültüsünü bırakıp
senin adını dinliyor içimde.

sokak lambaları sarı sarı yanarken
bir martı geçiyor göğün yorgunluğundan,
ben durup sana bakıyorum
sanki bütün dünya bir pencere
sen o pencereden içeri giren sabah ışığısın.

desem ki sana
yorgun bir işçinin elleri gibi
gerçek ve sıcak bir sevgidir içimdeki.
öyle büyük sözler bilmem
ama bilirim ki
ekmek kadar gerekli
su kadar sade
ve gökyüzü kadar geniştir seni sevmek.

bir tren geçiyor uzaklardan
raylar uzun bir hikaye anlatıyor geceye.
ben o hikayenin içinde
adını yazıyorum gizlice.

desem ki
bir gün bütün şehirler susacak
fabrikalar, limanlar, kalabalık meydanlar.
ve yalnız kalacak iki şey dünyada.
bir kalp
bir de senin gülüşün.

desem ki sana
insan bazen birini sever
ve dünya değişir.
bir yaprak daha yeşil olur,
bir çocuk daha yüksek güler,
bir şair bir dize daha uzun yaşar.

desem ki
eğer bir gün gidersen
rüzgar yine eser
deniz yine kabarır
ama benim içimde
bir liman eksik kalır.

desem ki sana
bu şiir uzun bir yol gibi
ve ben o yolun her taşına
senin adını bırakıyorum.

desem ki.
belki de en doğrusu şu.

seni sevmek
bir memleketi sevmek gibi
büyük,
inatçı
ve umut dolu bir şeydir.