Seni sevmek,
bir akşamüstü
pencereyi açıp
dünyayı içeri almaktır.
Artık korkmuyorum.
Çünkü sen yanımdayken
hayat
düşman bir şehir değil,
içinden yürünebilen
geniş bir meydan.
Elin elimdeyken
anlıyorum:
mutluluk büyük bir şey değil.
Bir çayın buharı,
omzunda uyuyan başım,
ve yarının
acele etmemesi.
Seni sevmek,
kavga etmeden direnmek gibi.
Yorulmadan güçlü olmak.
Birlikte susabilmek
ve suskunluğun bile
anlam taşıması.
Bak,
gökyüzü hâlâ aynı gökyüzü
ama ben artık başka bakıyorum.
Çünkü sen
dünyayı bana
yaşanır bir yer yaptın.
Eğer sorarlarsa
“aşk nedir?” diye,
gösteririm seni.
Derim ki:
işte bu,
bir insanın
başka bir insanda
ev bulmasıdır.
Ve ben,
hayatım boyunca
hiçbir yere
senin yanın kadar
ait olmadım.
Kayıt Tarihi : 1.02.2026 11:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




beğeni ile okudum
dilinize sağlık
TÜM YORUMLAR (1)