Bir gökyüzüydü seni sevmek
Baktıkça uzayan, yaklaştıkça kaçan
Gökyüzünden düşen bir kar tanesiydin
Tene değince eriyen, erirken eriten kar tanesi
Bir mum ışığıydı seni sevmek
En karanlık gecemi aydınlatan, geceme ışık tutan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta