Bir zaman
tüm sirenlerinin
avaz avaz bağrıştığı
bir kentin içinde
ney olmak isteyen
bir neyzeni
dinlemek gibiydi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




kendi hür irademle bir şeyler yazmak elimden gelseydi...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta