mutluluğa açilmiş bir küçük pencereydi hayat
büyüdükçe benle büyüyen o küçük penceremin
hiç durmadan değişen manzarasi oldu çevrem
etrafimda dolaşanlar kimliksizdi çoğu
çoğuna sevgili olmuştu bedenim
aslinda tek sorguladiğim kendi bedenim
ve açilmiş ufuklara giderken ömrüm senelerim
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta