Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ezgili bir şiir gibi aktı.
Çok güzeldi...
Eksik kalan bir çift söz bile eksiklerin en güzeli olmuş. Eksiksiz çok güzel bu şiirinizde. Tebrikler Gülsen hanım.
Bunlar bana vız gelir
Ruhumun ırmakları hep akacak
Hatta inadına taşacak
Saçlarımdaki çiçekler solsa da
Yenisi hep açacak
Ah ne güzel
Tomurcukların patlamasındaki şamata
Ne güzel
Yine de
Bir çift
Sadece bir çift söz eksik kalacak.
Tebrik ederim saygı ve selam ile
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta