Üzüyor ağlatıyorsun beni istemeden,bilmeden belki ama sen mutlu ol e mi? kimse üzmesin ağlatmasın seni sevmiyor,anlamıyorsun beni isteyerek,bilerek belki ama herkes sevsin anlasın seni ya da anlamasınlar sadece ben anlayayım ben seveyim seni çünkü özelsin bu dünyada ve emsalsiz... herkes çözemez zaten seni göremezler tertemiz kalbini duyamazlar büyülü sesini anlattığın onca şeyi dün gibi aklımda tutuyorum gözlerim dalıp giderken aklımda hep sen oluyorsun rüyalarımı sen fethediyorsun bir anlasan seni nasıl sevdiğimi... belki sen de severdin beni! ben bunu bile isteyemiyorum, hadi sev bile diyemiyorum..... korkuyorum! ! çekip gitmenden sevmemenden istemiyorum deyişinden.... şimdi tek dileğim; sahip olduğum herşeyi atıp bir kenara, yanına koşmak ve... seni seviyorum diye haykırmak....! !
Bir aşk kadar zehirli,bir orospu kadar güzel.
Zina yatakları kadar akıcı,terkedilişler kadar hüzünlü.
Sabah serinlikleri; yeni bir aşkın haberlerini getiren
eski yunan ilahelerinin bağbozumu rengi solukları kadar ürpertici.
Öğlen güneşleri; üzüm salkımları kadar sıcak.




Kaleminize sağlık.
Ahmet Ayaz
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta