Savaşıyordum kendimle
En sonunda geçer bu günler diyordum
Nasıl anlayamadım tamamen gittiğini
Istesemde geri dönmeyeceğini
Sen başkasına giderken
Eskiyi ararmıydi ki gözlerin
Virane olmuş bu kalbe bakarmiydi son birkez
Iyi ki dönmedi o gözler
Yoksa nasıl vazgecerdım onlardan
Onsuzluga nasıl alışacakti bu gözlerim
Rollerimde hep aynı şeyi işaret ediyordu bu günlerde
Umrunda mi bilmem ama
Mahşere dönmüş bu yüreğim halen
Seni Sevmekle meşguldü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta