Seni sevmek, bir kurşun kalemi
yüreğime saplamaktı,
Her dokunuşunla kanayan bir harfe dönüştüm.
Aşkın, paslı bir bıçakla kazıdı adını kemiklerime,
Öldüm… Ama ölüm bile susturamadı seni haykıran dilimi.
Geceleri bedenim bir mezarlık oldu,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta