Seninle aynı nefesi soluyan şehirdeyim.
Seninle aynı havayı okyanus ötesinden alan nefessiz halimin biten son nefesidir bu.
Dünyanın yuvarlaklığına inanmış ve aldığım nefesin seninle aynı olduğuna inandırıldığı yerden senin nefesine geliyorum sevgilim.
Sana geliyorum.
Soluk soluğa okuduğum romanım benim.
Nefesimi her kestiğin hayatımı sana getirdim.
Ve bu hayat uzaktan seni yaşarken değil seninle yaşanmamaya razı olan ömrün olduğu yere getirdim sevgilim.
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta