9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Eski binaların avlusunda,
birikmiş gölcükler,
Gökyüzünün tüm ağırlığını,
taşıyan kaldırım taşları.
O an anladım,
ıslak bir bankın ahşabında,
Varoluşumun,
Bu kadar yürekten çağırma beni!
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,
Devamını Oku
Bir gece ansızın gelebilirim.
Beni bekliyorsan, uyumamışsan,
Sevinçten kapında ölebilirim.
Belki de hayata yeni başlarım,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta