Seni Hırsız Seni.. Şiiri - Hacı Gürbüz

SENİ HIRSIZ SENİ

Koyun kuzuları otlarken kırklarda
İlk çıkan çiçekleri ben sana toplardım
Papatya, çiğdem, menekşe, kırklar çiçeği
Bin bir hayal kurardım, destelerken onları
~
Hiçbirini getirip sana veremedim
Yollarına atardım, alsın diye seni
Pervane gibiydim hep etrafında senin
Böyle çaldın yılları, hırsızsın benim
~
Benim dağları delmekten zordu daha
“Seni seviyorum” diyebilmek, dedim bak
Keşke sen bağırsaydın: “Sevmiyorum” diye
Gözlerine bakınca bilirim sevdiğini
~
Asla seni bir gün hayal etmeden yaşamadım
Uykulara yummadım hiç gözlerimi
Senin olmadığın hiçbir düş kurmadım
Aşım, ekmeğim, aldığım nefes gibiydin
~
Giderken “gidiyorum” bile diyemedin
Benim de yarım, senin gönül cebindeydi
Giderken onu bırakmadın kara gözlüm
Çaldın, hırsızsın, benim hayallerimi
~
Sen çaldıklarınla mutlu oldun mu bilmem
Gülümseyen gözlerini burada bıraktın
Onu buralardan bulup mutlu oldum ben
Bununla avundum, yanımda olmayınca
~
Gel Azrail’im, sen ol şu canı almaya
Gürbüz’ü çok bekletme, geliver yanıma
Al bitsin bu bende kalan emanetini
Sana bakarak kapatayım gözlerimi

H•Gürbüz.